Erger je niet, verwonder je slechts. Een goede raad, maar het is niet altijd makkelijk op te volgen als er zoveel is om je over te ergeren.

Verwonder je slechts

verwonder je slechts

Ik krijg op gezette tijden nieuwsbrieven van allerlei organisaties. Zo ook van Vakblad Vroeg. Aankondigingen voor studiedagen, seminars en conferenties. En besprekingen van onderzoeken. Regelmatig verwonder ik mij (ik probeer me slechts te verwonderen en niet te ergeren, work in progress) over de formulering van de berichten en vooral van de titels. Hieronder staan er twee.

Ik telde tot tien, ademde in en uit en probeerde mezelf te kalmeren met een meme op mijn Facebook tijdlijn (titel afbeelding) en daarbij de tekst:

Ik doe echt mijn best, maar het is soms erg moeilijk om je niet groen en geel te ergeren. Zoals over de vraag waarom zorgprofessionals en onderzoekers standaard uitgaan van de afwijking in plaats van de norm. Zoals ”huidcontact vermindert risico’s …”, nee, scheiding van moeder en kind en geen huidcontact verhoogt risico’s.
Ik verwonder mij slechts. Over de verregaande stupiditeit van mensen die als intelligent worden ingeschat. Over onwetenschappelijke wetenschappers. Over pers die daar onnozel in mee gaat.
1 – 2 – 3 – … – 9 – 10
Adem in – adem uit
Verwondering slechts ….

Ik vertelde er al eerder over. In de wetenschap en bij wetenschappelijk onderzoek is het een goed uitgangspunt om te starten bij een basis, een nullijn, een norm. Dan pas je een interventie toe of je brengt een variatie aan en je bekijkt wat dat doet ten opzichte van de nullijn, het uitgangspunt, de norm. In je conclusie kun je dan stellen dat de interventie tot betere of mindere resultaten leidt dan de norm. Dat geeft een betere waarheid dan de afwijking tot norm verheffen en dat vervolgens werken volgens de norm tot betere resultaten leidt.

niet gehinderd door enige vorm van kennis

Wanneer je onderzoek naar mensenkinderen, hun gedrag en gezondheid, moet je uitgaan van de biologische/evolutionaire norm van de mens. De mens is een zoogdier, biologisch gezien, die zich heeft ontwikkeld tot een drager en haar kind tot een draagling. Wij horen daarmee tot de soorten die het jong (het kind) tegen het lijf dragen en zeer frequent kleine beetjes eten geven aan de borst. Dat is dus de norm: moeder en kind in nauw lichamelijk contact en als moeder niet beschikbaar is met haar partner of een ander beschikbaar mens. Met name de eerste periode na de geboorte, de transitieperiode, is daarbij van groot belang. De transitie periode s de periode direct na de geboorte waarin de systemen van het kind zich omstellen van intra-uterien naar extra-uterien leven, ofwel van in naar buiten de baarmoeder levend. Alle systemen moeten worden omgegooid: zuurstofvoorziening eerst via het bloed, nu via ademhaling; temperatuur meeliftend met het moederlichaam ,nu zelfstandig; energievoorziening via het bloed meeliftend met de moeder, nu via zelfstandige opname van voedsel via de mond en het maag-darmsysteem; enzovoorts. Deze omzetting duurt een paar uur en verloopt het best als het kind op het lichaam van zijn moeder is. Zijn energie verbruik is dan het laagst, hij lift mee op de termostaat van zijn moeder, hij kan zijn hartslag en ademhaling afstemmen op die van haar en er is geen reden voor stress. Alleen zijn is namelijk voor een pasgeboren draagling kind een majeure stressfactor. Alle systemen gaan in stad-by terwijl het overlevingssysteem op volle toeren draait Dat is niet goed voor het lot verlopen van die transitieperiode.

Wanneer een kind anders dan via de normale route wordt geboren, of onder andere complicerende omstandigheden, is het voldoen aan de norm van not groter belang, omdat de transitie van de systemen moeilijker kan gaan. Het uit elkaar halen van moeder en kind verstoort de norm en verhoogt het risico van complicaties en dus de noodzaak voor extra observatie van de zuigeling. Kind bij moeder houden in huidcontact geeft dus geen betere resultaten, maar het uit elkaar halen van moeder en kind verhoogt de risico’s.

En dat zou boven zo’n artikel moeten staan.

Huidcontact direct na de geboorte, met of zonder complicaties of kunstverlossingen, legt ook een goede basis voor de start van borstvoeding.

Het andere artikel ging over afnavelen. Ook hier voor te vroeg geboren kinderen, maar ook met dit onderwerp geldt dat je uit moet gaan van de norm voor normale pasgeborenen. De norm is niet om direct na de geboorte de navelstreng af te binden. Door direct of snel de navelstreng af te binden ontzeg je het kind een flink deel van zijn bloed, met alle voedingsstoffen daarin.

In dit blog sprak ik daar eerder over.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *