Berichten

Abstract

In de trein

Professionaliteit

Gelijkenis

Ken je die plaatjes waar sommige mensen andere dingen in zien dan jij? Onze hersenen houden ons doorlopend voor de gek en laten ons denken dingen te zien die we al kennen, liever dan dingen die we nog niet of niet zo goed kennen. Onze hersenen zoeken altijd de gelijkenis met het bekende. Ook het perspectief waarmee of van waaruit we lijken bepaalt wat we zien.

In deze drie plaatjes zitten 6 tekeningen, waaronder drie jonge vrouwen, twee oude vrouwen, een clown en een muzikant.

In deze drie plaatjes zitten 6 figuren, waaronder 2 jonge vrouwen, 2 oude vrouwen, een clown en een muzikant.

Voor veel mensen geldt dat als ze eenmaal één van de figuren gezien hebben ze haast die andere niet kunnen vinden en als ze die hebben gevonden, de eerste kwijt zijn. In de hieronder staande afbeeldingen kun je ofwel landschappen met mensen en dieren zien ofwel twee mannen.

tweemannen

Het is een van de redenen waarom veranderen van inzichten zo moeilijk is. We voelen ons comfortabel bij onze bekende inzichten, onze gewoontes en onze aannames van waarheid. Dat is allemaal goed en wel, maar het kan ook voor problemen zorgen. Ik kreeg bijvoorbeeld eens commentaar van een cursiste van een bijscholingscursus: ”Ik doe dit werk al dertig jaar, wat moet ik nou nog bijleren?”. Dat is een gevaarlijk uitgangspunt, want zij maakt geen gebruik van voortschrijdende inzichten en kan daardoor haar cliënten niet optimaal begeleiden.

Voedende moeders en hun kinderen kunnen hierdoor schade oplopen. Puur fysieke schade, maar ook geestelijke en emotionele schade. In de afgelopen week heb ik het in verschillende bewoordingen zeker vijf keer gehoord: ”Ik wilde bij mijn oudste graag borstvoeding geven, maar de <vul zorgverlener in> vertelde me dat dat niet zou gaan lukken met mijn <vul willekeurig argument in>. En dan ging het niet om afwezigheid van borsten

Het is een goede zaak dat in veel zorgberoepen doorgaande scholing verplicht is. Zelf moet ik elke vijf jaar een flink aantal studiepunten halen en elke tien jaar opnieuw examen doen. Dat houdt je fris en wakker en voorkomt dat kennis vastroest. Voor die nieuwe kennis moet je dan wel openstaan. Ik merk bij het nakijken van toetsen vaak dat de foute antwoorden worden gegeven op vragen die ingaan op nieuwe kennis, die ernstig afwijkt van oude kennis. Het is dus moeilijk om de andere kijk op het plaatje te vinden.

Maar dan zit ik, gisteren bijvoorbeeld, op huisbezoek bij een moeder. Erbij zit een kraamverzorgende die heel goed oplet en luistert met als doel hier zelf ook wat van op te steken en haar volgende kraamvrouw nog beter te kunnen helpen. En laat ik nu van haar deze keer ook nog iets opsteken! Zalf op zere billetjes niet met de blote vinger aanbrengen, maar met een tissue of billendoekje om besmetting naar de tepels, vooral als die kapot zijn, te voorkomen. Ik adviseerde altijd al om de zalf met een wattenstokje of spateltje uit het potje of de tube te nemen, om te voorkomen dat de zalf wordt besmet.

Nooit te oud en te geleerd om iets nieuws te leren. Een dag niets geleerd is een dag niet geleefd.

PS: Wat zie jij in de afbeelding boven de titel? En wat nog meer?