Stoere gelikte beren is een compilatie van drie blogs door Neske de Wijzervrouw, een all-time favorite voor mij. Een zeer wijze vrouw, een echte vroede vrouw. Dit keer beschrijft ze de lessen die ze geeft over noodhulp voor barende vrouwen door ambulanciers en brandweermannen (en -vrouwen).

Stoere gelikte beren

Oorspronkelijk gepost op 13 juni 2016 op Neske de Wijzervrouw als Spoedverloskunde voor ambulanciers en brandweermannen. Deel 1

Ik heb al vele avonden les mogen geven over bevallingen, vooral aan mannen. Veel mannen en een beperkt aantal vrouwen. Ongeveer 30-35 aanwezigen per avond. Elke avond telkens nieuwe mensen. Gemotiveerde mensen. Vermoeide veelal mannelijke mensen.

Ernst, hilariteit soms, praktische aanpak, ervaringen, grapjes en interactie. Simulatie en trainen. Vragen beantwoorden en gerust stellen.

Jonge mannen, oude mannen, verse papa’s en ervaren vaders. Directe mannen, hoogopgeleide mannen, opa’s, keukenpieten, bouwvakkers, spoedverpleegkundigen en rodekruisambulanciers. Moedige mannen, brancarddragers, meelopers en leiders.

Ze mòeten bijscholingen volgen. Niet iedereen blij. In de loop van de avonden, als de gêne wegvalt, worden ze gaandeweg meer geïnteresseerd en geanimeerd. En mededeelzaam.

Gek, maar vele brandweren en ambulanciers hebben al vaker onvoorziene ‘thuisbevallingen’ georkestreerd.

Ze lachen niet bij de woorden : vagina, natte onderbroek of borstvoeding. Ze kijken ernstig. Fier ook. In hun donkere kleren, met grote tatoeages op hun armen. Statig en stoer. Afgelikte beren met koekenharten. Kort samengevat : het publiek bestaat uit mannen (en een beperkt aantal vrouwen) die met snelheid en spoed uitrukken met de ambulance naar mensen die ‘onwel ‘ werden, bij huisbranden, geweld, accidenten, weeën, onverstaanbare paniek, gevechten, etc.

Deze mensen: ze zitten vol ervaring en vol onverwerkte emoties. En dat is héél opvallend. Hun ‘indrukwekkende professionele ervaringen’ worden doorkruist door persoonlijke ervaringen (papa worden).

Drie columns uitspraken volgen.

Avond één:

– ‘Juffrouw, zo inknippen in de poep van mijn vrouw, dat vond ik zo eng. Dat heeft zo fel gebloed;…. En gij zegt nù dat we niet moeten knippen, en beter wachten en een beetje steunen met een doekje, zodat het koppeke het vanonder wat opgerekt heeft… ? Ik wist niet dat het kon… Ik had zo verdriet voor mijn vrouw, dat ze zo kapot was toen ons Lien geboren was’.

-‘Ge zegt dat het kindje snel aan de borst moet drinken zodat de baarmoeder goed samentrekt, maar bij onze Leon hebben ze hem pas aan de tiet gelegd na een paar uur, en toen had mijn vrouw infuus met medicamenten tegen bloeden, en Leon suikerwater gehad’.

-Bert ziet er uit als een viking : ‘Mag ik de bevalling doen bij de simulator, aub’? Stille mannen kijken toe. Nerveuze rust. Zachte commando’s. Hij kijkt in de ogen van de simulator-SimMom en geeft instructie : ‘Pers maar zachtjes. Alles komt goed. Doe maar door’. Bert doet heel geconcentreerd en zacht de geboorte van Simbaby en instrueert verder: ‘Niet te hard, je doet het prima’, ‘ik zie het koppeke al komen’ en hij ontwikkelt het poppekind hoekig maar lief. Respect. Zacht. Ontroering bij de omstaanders. Hij schuffelt de baby op de buik van de SimMom. Applaus. Donkere avond, één lichtje in een kamer, op een pop die kan bevallen. Vele mannen. Slik.’Hé Bert : wat was dat’? Bert: ‘Ik heb een mooie dochter van 15 jaar, haar geboorte was magisch. Ik heb het gevoel dat ik dit even weer beleefde’.

Avond twee:

-‘Maar moeten we dan niet knippen’?

-Patrick gaat wijdbeens voor me staan, handen onder de oksels: ‘en wat moet ge doen als een vrouw uit een andere cultuur die gaat bevallen jou als man echt weigert? Wat moet ge dan doen’ ???. ‘We zijn terug vertrokken. Dat ze hun plan trekken!’.

-Oudere, grijze, magere ambulancier Paul vertelt : ‘ We kwamen toe in zo’n achteraf straat, en daar stond zo’n vrouwke, met dus zo’n klein miskraampje in haar handen. Zo’n klein poppemenneke. En ze weende. En toen werd ze plots zo kwaad op mij. Dat wij er niet op tijd waren toen haar kindje geboren werd. En gij zegt nu dat een baby’tje op 17 weken niet blijft leven. Had ik dat geweten, dan was ik me niet zo lang zo slecht blijven voelen.’

-Kevin: ‘mijn vrouw is 3 keren bevallen. 2 keren in de kliniek met epidurale en zuignap en bloedingen, en geknipt. De laatste keer thuis, zomaar in ons bed en we zijn thuis gebleven daarna. Ze had haar hoge hakken nog aan toen ze onze Stef eruit perste. Het ging helemaal vanzelf. Het was fantastisch’.

Avond drie:

-Brecht: ‘de spoedbevalling was cool. Ik hield een doekje tegen haar poep, en toen kwam dat koppeke, en het kindje floepte er uit, en de MUG was er nog niet, en het was een schoon meisje, en we kriebelden haar voetjes, en de mama weende en de papa kwam aangesneld met een schaar, want hij wilde de navelstreng knippen. Het was onvergetelijk’!

-Ik vraag aan Pieter, ambulancier, naast de simmulator :’En heb je ook al een kindje?’ Pieter: ‘Mijn vrouw heeft net een miskraam gekregen vorige week. Ben triestig’. ‘Wil je liever niet trainen dan ? ‘. ‘Toch wel’. Pieter wil wèl. Hij doet de bevalling heel geconcentreerd en goed. Hij kijkt de babypop na en legt het kind op de buik van de simulator-mama. En herlegt het poppekindje. En pakt een doek en frummelt die rond het mooie hoofdje, en schiet vol tranen. Hij wendt zich af… Mannen en verdriet ziet men niet (zo gauw) . De andere mannen fluisteren dingen als ‘ze was wel al in verwachting hé Pieter, want niet iedereen kan in de eerste plaats al ‘zo ‘ geraken” en ‘ ’t Is wel erg. Volgende keer zal het zeker lukken.’

– ‘En als ik niet durf… Ik zou de kop tegenhouden. Ze moet maar niet bevallen!’.

– Jules: ‘Mijn vrouw heeft een keizersnede gehad want ze kreeg geen opening. Nu zou ze nooit meer normaal kunnen bevallen. Maar als ik u goed hoor , dan zou ze wel langs onderen kunnen bevallen hé, als ze nu wel opening zou kunnen krijgen ? … ‘

– ‘Ge spreekt wel van premature geboorte en zo. Dat zo een kind het moeilijk heeft bij de geboorte. Ons Mieja is te vroeg bevallen van onze Swa. Bloeding op 29 weken. Couveuse. Fijn kind. BLO. Hij zou zuurstofgebrek gehad hebben want hij is wel slim genoeg, maar hij kan niet goed stappen en zo’.

Avond vier:

-‘En de moederkoek was nog niet geboren en de MUG-doktoor had geen tijd, en toen hebben we de vrouw een pamper aan gedaan, en de moeder en het kind op een brancard gelegd, en zijn we naar de kliniek gereden…’.

Deel 2

Oorspronkelijk gepost op 17 juni 2016 op Neske de Wijzervrouw als Spoedverloskunde voor ambulanciers en brandweermannen. Deel 2

Avond 5

-Dimitri vertelt over de geboorte van zijn zoontje. De doktoor zei:’kom hier ne keer zien vanonder, hoe ik dat hier heb moeten openleggen’ en toen stoefte hij geruststellend : ‘en dat ga ik schoon terug aan elkaar zetten’. En hoe afschuwelijk ik dat vond. En hoeveel maanden mijn vrouw nog niet gewoon kon zitten, en hoe ik verlangde naar haar en toch niet kon. Uit respect. Ook uit compassie. Uit afschuw ook. Ik wou dat ik het niet had moeten zien. Dat ze mij bij haar hoofd en de baby gehouden hadden’.

-De baby kan ook opgewarmd worden tegen de borstkas van de papa. Echt? Uitleg over wetenschappelijk onderzoek dat die papa’s met early skin to skin zoveel gevoelens ontwikkelen en zo goed voor hun kindertjes zorgen nadien. Echt…? Glenn: ‘Ik wou dat de vroedvrouw mijn knulletje tegen me had gelegd, want ik zag onze ‘Jef’ wel zoeken naar contact toen mijn vrouw werd dichtgenaaid in de operatiezaal, maar ik wist deze dingen niet’.

-Lode: ‘en ze wist niet dat er een kind ging komen. Ik heb dat meegemaakt. Zit daar zo’n metske met een kind in haar handen, op een toilet. Zielig. Kan dat mevrouw, dat een magere vrouw niet WEET dat ze in verwachting is en een kind moet krijgen? Ingrijpend.

Avond 6:

-Frans monkelend : ‘Handschoenen in mijn maat hebt ge niet’ . … ‘Laat me uw handen eens zien Frans’ . ‘Neen, uw maat hebben we niet. Dat moet maat 12-13 zijn!’. Grote dikke zware knokige handen. Eén hand breder dan twee van mij… en Frans had al 4 bevallingen gedaan als ambulancier en wurmde vrolijk maat 9 aan, met scheurtjes in de palmen.

-Dirk: ‘En bij het accident moesten we een jonge vrouw ‘uit de auto branden’. En ze was in verwachting en ze was slecht. En daarna hoorden we dat het kind in het accident gestorven was. Zo triestig’.

Avond 7:

-‘Juffrouw, en als de vrouw dood is na het accident, en ge denkt dat de baby nog leeft, kunt ge het kind er dan niet snel uitsnijden?’ … ‘Neen, niet doen, men zou je beschuldigen dat zij dood ging omdat jij sneed …’.

-En wat is een Malinas-score?

-En hoeveel is vruchtwater?

-En is een navelstreng echt zo dik? En hoe ver moeten we de klemmen zetten? De dokters zijn kwaad als we ver afnavelen.

En wat zegt ge? Zo lang wachten ? Loopt dat kind dan niet terug leeg in zijn moeder?

-En wat als ge zo’n vochtbel ziet steken voor het koppeke?

Avond 8:

-Alessandro: “En die navelstreng, als die rond het halsje zit. Dan moeten we dat snel oversnijden of het kleintje is gewurgd’? ‘Neen mannen, niet te snel en zo weinig mogelijk snijden, scheuren of vanéén doen. Eerder steunen en bij elkaar houden, of schuiven. Een beetje losmaken is vaak genoeg. En als de omstrengeling muurvast zit, dan doe je het volgende: klem, klem, knip …

-‘Zie, zó demonstreert zich een sterrenkijker’. Opvallend: veel te veel mannen kennen dit …

-‘En als het een tweeling is, wat moeten we dan doen?’. ‘…De ene na de andere…’.

-‘En als de voeten er uit steken?’. Handen op de rug, zo weinig mogelijk aankomen.

-‘En ge zegt wel dat vrouwen niet zo hard bloeien als ze bevallen, maar wat doet ge als ze wel bloeien?’

Avond 9:

-‘En wat als het kind blauw is? Oei, als het wit is dan is het al blauw geweest. Dan is het erger?’.

Reanimeren kunnen ze allemaal. T ABCD. Goed opgeleid. Flinke mannen.

Wat je aan beren leren kan, aan slimme beren leren kan: gebruik uw boerenverstand.

Deel 3

Oorspronkelijk gepost op 25 juni 2016 op Neske de Wijzervrouw als Spoedverloskunde voor ambulanciers en brandweermannen. Deel 3

Avond 9:

– “En als ze niet wilt persen?’ ‘: … Dan wacht ge”.

– ‘En als ze te fel perst? ‘. ‘Dan raakt ge haar aan en vraagt om te zuchten en het kind zelf te laten komen terwijl ze zachtjes blaast’.

-‘En wat is een goede kamer in een huis, om in spoed te bevallen? We denken samen. Boerenverstand.

‘De keuken want daar is het warm, en heb je snel kokend water. De badkamer want daar is water, er zijn handdoeken en vaak een mals matje. De slaapkamer : want daar is een zacht bed… of gewoon waar ze is, in de living in de zetel. Maar niet op hare rug. Dat doen vrouwen normaal niet. Die blijven rechtop : halfzittend, gehurkt, of zoals Ben riep: ‘op z’n hondjes’.

– ‘En als de moeder het kind niet wil?’. ‘Droog het af, draai het in doeken en hou het fijn vast en wacht geduldig’.

– Bevalling op SimulatieMom met Leen, ambulancier. Ze neemt het heft in handen. Kordaat. Handig. Slim. Doortastend…‘Leen, heb jij dit nog gedaan? Ja hoor, ik zat in mijn derde jaar vroedvrouwkunde, maar heb mijn eindwerk nooit afgewerkt… Ik heb 35 bevallingen gedaan en ben toen gestopt. Ik kan het nog hé? ‘…. ‘Ja Leen, je bent wonderlijk!’.

Avond 10:

-Rudy: ‘Mijn vrouw heeft twee keer een vergiftiging gehad. Daardoor is mijn eerste kind 6 weken te vroeg geboren en mijn tweede is zelfs twee maanden voor de geboortedatum gehaald. Mijn 2 kinders hebben ADHD en zijn wat achter’.

-Mie: ‘Mijn kind is geboren op 38 weken en woog 1.700 gr. Er was wèl meconiaal vruchtwater. Nu is hij negen jaar… Hij is nog altijd groen achter zijn oren.

-Stephan: ‘En gij doet nu alsof bevallen gemakkelijk is : het is niet gemakkelijk en het kan héél slecht aflopen. Dat is toch hé.’. ‘Ja Stephan ik weet’. Deemoedig buig ik het hoofd.

-Roger: ‘En als ze kaka doen, dan ben ik weg. Beuuuuuuuuh…….. dat ze dat maar inhouden’.

-Thomas: ‘Ik heb al één baby helpen landen, en een ander was reeds geboren toen we toekwamen. Veel bloedverlies. Amaai, zo veel bloedverlies….’. Méér dan die twee liter die je daar laat zien hoor!.

-Marianne is nog altijd aan’t worstelen met haar eigen verhaal : ‘ ik ben 40 kg. bijgekomen en ik was bijna dood. 40 kg bijkomen is véél te veel hé! .’Ja inderdaad, 40 kg bijkomen is 25 kg te veel. Je was erg ziek!

-Gregory: ‘ik steek er een prop in, dan moet ze niet bevallen’.

-En : ‘als de navelstreng er uitkomt vòòr de geboorte van de baby?’ Wat doe je dan best? Gebruik uw boerenverstand! Sommige zeggen spontaan: ‘ billen hoger leggen, navelstreng zachtjes in de vagina te schuiven als het er maar een beetje uitkomt’ en dwaze Danny roept: ‘ich knip dat stuk er alvast tussen uit’. Die opmerking lokte veel afgrijzen en gemopper. ‘Als je de clown wilt uithangen ga dan naar de voetbal’ foetert plechtige Peter die plichtbewust en heel aandachtig alles volgt wat er uitgelegd en voorgedaan en geoefend wordt.

Mannen en … de geboorte van kindertjes… dat moeten we ernstig nemen vind ik. Ik heb het gevoel na de avonden, dat vele mannen kampen met ‘geboortetrauma’s’.

Mannen zijn van deze tijd, en willen skin to skin, willen hun vrouw helpen…zijn voor natuurlijkheid. Ze zijn ook wel geïmponeerd door de geneeskunde en de impact van interventies zag ik. Buitenspel gezet ook. Voelen zich niet echt meetellen. Trauma en verdriet. Spijt ook: ze kunnen het niet meer opnieuw meemaken.

Mannen zijn echt geïnteresseerd in de geboorte van kindertjes; de meesten toch.

Dit zijn geen columns van grote wetenschappelijke waarde.

Dit is ook geen verslaggeving van doorsneepartners bij geboorten.

Dit gaat voornamelijk over ‘actieve’ mannen in ons gezondheidssysteem die bijscholen, die dingen meemaken, die snel en krachtig beslissingen moeten nemen en daar soms een tijdje tegen aan hikken.

Mannen zijn mannen. Het zijn jongens, die mits bevestiging héél grote dingen kunnen doen.

Mannen zijn geen vrouwen. Mannen worden geboren uit vrouwen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Eurolac Lactatiekunde werkt samen met