In 2016 bracht de Wereldgezondheid Organisatie WHO een rapport uit, waarin werd geconcludeerd dat, wanneer elk kind ter wereld binnen het eerste uur na de geboorte aan de borst zou worden gevoed, en vervolgens een half jaar uitsluitend borstvoeding zou krijgen, gevolgd door borstvoeding naast geschikt ander voedsel tot of voorbij de tweede verjaardag, dit wereldwijd ongeveer 800.000 kinderlevens per jaar zou kunnen redden. (rapport)

reproductieve rechten

Reproductieve rechten

reproductieve rechten

de voedselverstrekkking voorbij

reproductieve rechten
Achthonderdduizend kinderlevens per jaar. Werelwijd. Dus een aantal ervan ook in onze rijke, gezonde, veilige Westerse wereld. Volgens een ruwe schatting worden er per dag nog geen 400.000 kinderen geboren. Dat betekent dat ‘geen borstvoeding’ per jaar alle kinderen die geboren worden op iets meer dan 2 dagen dood gaan. In Nederland worden jaarlijks zo’n 170.000 kinderen per jaar geboren ofwel 465 per dag. Als de Nederlandse sterftecijfers door geen borstvoeding net zo dramatisch zouden zijn als op de rest van de wereld zouden er dus jaarlijks in Nederland tegen de 1000 kinderen het niet overleven. Gelukkig zijn onze omstandighede beter en overleven meer kinderen ook als ze geen borstvoeding krijgen. Toch zijn er in Nederland jaarlijks enkel tientallen kinderen, die mogelijk niet zouden zijn overleden als ze borstvoeding hadden gekregen. (Zie Oogkleppen en stokpaardjes, tweede deel.)

Ondanks deze cijfers is er in onze wereld een tendens om de voedingswijze van pasgeboren kinderen, baby’s en peuters te zien als een persoonlijke keuze van de ouders. Geen enkel ander aspect van de verzorging en opvoeding van kinderen met een dergelijke impact op het leven en de gezondheid van kinderen wordt op die manier gebracht. Vaccinaties, manier en plaats van slapen, en vele andere aspecten worden met dwingende en dreigende campagnes aan de man (en vrouw) gebracht. Hel en verdoemenis, of op zijn minst een melding bij Veilig Thuis, hangt de ouders boven het hoofd die overwegen van deze advisering af te wijken.

Je kunt je afvragen wie hiervan beter wordt. Is het cherchez la femme of is het follow the money?

Ligt het aan de femme, de vrouw, de moeder? Of ligt het aan het geld en degenen die daar rijk mee worden?
reproductieve rechten
Al decennia lang worden dokters gemotiveerd door geld om kinderen aan het poedervoer te krijgen. Kunstvoeding voor zuigelingen is ooit, in het begin, ontwikkeld door dokters. Eerst met de beste bedoelingen, maar gaandeweg bleek het de meest lucratieve business te zijn die ze konden bedenken. En toen die business werd overgenomen door fabrikanten bleef het een ludieke business om ermee door te blijven gaan. Het is net als een tandarts die snoep geeft aan de jonge klantjes na de halfjaarlijkse controle (echt waar, een halve eeuw geleden deed mijn tandarts dat!). Klantenbinding van het zuiverste water. Vergelijkbaar met het Munchausen by Proxy ziektebeeld, waarvan ouders regelmatig worden beschuldigd. Want kinderen die ziek worden omdat in plaats van borstvoeding kunstvoeding krijgen zijn potentiële klanten voor de kinderarts en voor de sterk aan de zuigelingenvoeding industrie gelieerde farmaceutische industrie.

De moeders intussen krijgen op allerlei manieren de boodschap dat hoewel borstvoeding voor hun kind wellicht de beste keuze is, dat voor hen erg lastig kan zijn. en dat ze zich niet schuldig moeten voelen als ze toch kunstvoeding kiezen; of als de borstvoeding niet lukt en ze alsnog overgaan op kunstvoeding. Want een kind moet toch eten. en zo worden de Mommy Wars in werking gezet, moeders die tegen elkaar worden opgezet door de lachende derde. De klassieke verdeel en heers techniek.

Wat in die hele discussie vaak over het hoofd wordt gezien is dat gezonde voeding en zo goed mogelijke gezondheidszorg verankerd liggen in de Universele Rechten van het Kind. Dat wil kort door de bocht zeggen dat ouders de plicht hebben te zorgen voor de best mogelijke voeding en zorg die ze kunnen bieden en dat overheden en zorgsystemen de plicht hebben ouders daarbij zo goed mogelijk te ondersteunen. Maar, daarnaast, is het geven van borstvoeding, het geven van de best mogelijke voeding en zorg, voor moeders een reproductief recht. Zij hebben volgens de rechen van de mens recht op zo goed mogelijk zorg in hun reproductieve functies. Lactatie, borstvoeding geven, is deel van die reproductieve functies. Het ondersteunen van moeders bij het uitvoeren van hun plicht om hun kind de best mogelijke voeding en zorg te geven is dus het ondersteunen van hun reproductieve rechten.

Borstvoeding nemen/krijgen is een recht van het kind

Borstvoeding geven is een recht van de moeder.

Zorgverleners die zich houden aan hun ethische code en de eed/belofte die zij aflegden bij het aanvaarden van hun beroepsbevoegdheid, hebben de plicht deze rechten van kinderen en ouders te respecteren en actief de uitvoering ervan te ondersteunen.

PS:

En voor je nu begint over ”en wat dan met die moeders die niet kunnen of niet mogen en zo”. Wanneer aan de borst voeden of moedermelkvoeden voor jou geen optie is, is de eerste volgende optie donormoedermelk. Pas veel alter komt kunstvoeding als noodoplossing om de hoek kijken. Lees andere artikelen over donormelk en over alternatieven voor voeden aan de borst hier:

AfkolvenVoedenDonormelk (zoekopdracht)

Over donormelk en hoe dat werkt lees je bij het Moedermelknetwerk.

En probeer het boek The Big Letdown (hier boven in het kadertje) te pakken te krijgen en te lezen. Het is in het Engels, helaas. Ik hoop dat iemand het gaat vertalen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Eurolac Lactatiekunde werkt samen met