Botsende belangen voor de moeder natuurlijke stijl en een baan buitenshuis. Meenemen of niet meenemen, dat is de vraag.

Meenemen of niet meenemen, dat is de vraag

Politici uit verschillende landen nemen hun borstgevoede baby mee naar de bankjes

Meenemen of niet meenemen, dat is de vraag

Meenemen of niet meenemen, dat is de vraag

Werkende moeders zijn een probleem en hebben een probleem. Preciezer gesteld, meerdere problemen. Dat is een vreemd en cultureel bepaald verschijnsel. Over de hele wereld werken moeders. Zouden ze dat niet doen, dan stortte niet alleen hun locale economie in, maar ik durf zelfs te stellen de wereldeconomie. In grote delen van de wereld zijn vrouwen degenen die de meeste invloed hebben op het inkomen uit werk. En hoewel die vrouwen allemaal genoeg problemen hebben met en door dat werk, hun kinderen zijn daar geen onderdeel van, over het algemeen. In de Westerse wereld zijn ze er een groot deel van. Hoe kan dat? Wat maakt al die vouwen zo anders? Een moeder is een moeder en een kind is een kind, biologisch gezien.

Argentijnse politica voedt haar kind in de bankjes tijdens besprekingen

Het grootste probleem is dat wij onszelf en elkaar hebben wijsgemaakt dat om moeders te laten werken zij en haar kind van elkaar gescheiden moeten worden. Iemand anders moet, betaald!, voor haar kind zorgen terwijl zij uit werken gaat. Een vrouw die thuis is en voor haar kind zorgt krijgt daarvoor niet betaald. Een vrouw (of man) die wordt ingehuurd om voor haar kind te zorgen, wordt daarvoor wel betaald en het verzorgen van kinderen wordt gezien als een zinvol en nuttig beroep. Een beroep waardoor vrouwen niet voor hun eigen kinderen hoeven te zorgen en dus een betaalde baan kunnen hebben.

De oorsprong voor het principe van scheiding van moeder en kind is, denk ik, tweeledig. Aan de ene kant was daar de eeuwenlange gewoonte van rijke dames en echtgenotes van mannen met aanzien om de zorg- en zoogtaken door andere, minder gefortuneerde vrouwen te laten vervullen. De dame kon daardoor weer snel haar sociale functies vervullen (voornamelijk ter meerdere glorie van de echtgenoot) en ze was in staat om snel te zorgen voor meer nageslacht en daarmee het veiligstellen van de dynastie. Dit is een patroon dat in een of andere vorm herkenbaar is in vele, voornamelijk paternalistische, culturen.

Aan de andere kant was er de industriële revolutie. In die tijdsgeest en in dat mensbeeld leefde het idee dat vrouwen belangrijk waren als arbeidskrachten en dat zij productiever zouden zijn als zij hun kinderen niet meenamen naar het werk (en als zij 7 dagen per week 12 uur per dag voor de baas zouden sloven, met minimale pauzes en minimale vrije dagen).

Braziliaanse politica neemt actief deel aan debat terwijl ze haar kind voedt.

Spaanse politica zorgt voor haar kind in de bankjes

Inmiddels is al lang duidelijk dat die lange uren en werken zonder enige vorm van secundaire arbeidsvoorwaarden voor niemand goed werkt en dat productiviteit omhoog gaat naarmate de werkers menselijker worden behandeld, voldoende vrije tijd hebben en voldoende pauzes onder werktijd. We werken nu in de westerse wereld zo’n 36-40 uur per week, verdeeld over meestal 5 dagen. In sommige landen (waaronder het min of meer rijkste westerse land) is dat voor arbeiders met laag- of ongeschoolde arbeid nog steeds onvoldoende om een inkomen mee te verdienen waarmee een gezin kan worden onderhouden. Wat betreft arbeid door vrouwen is er naast die algemene arbeidsvoorwaarden ook veel verbeterd op het punt van hun moederschapsuitvoering. Er is beter verlof en de meeste landen hebben wettelijke regelingen om borstvoeding of moedermelkvoeding veilig te stellen. Ook hier weer geldt dat in veel mindere mate in het rijkste land (USA). Maar nog steeds hebben we het collectieve idee dat moeders en kinderen niet bij elkaar kunnen zijn als moeder haar betaalde werk uitvoert.

Maar, aan de horizon gloort het licht. Incidenteel nemen vrouwen hun kind gewoon mee als ze gaan werken. Bijvoorbeeld de vrouwelijke politici in de afbeeldingen en sommige fotomodellen. En, nog meer incidenteel, en ironisch genoeg vooral in het rijkste land met de slechtste arbeidsvoorwaarden, duiken er hier en daar kantoren op die ouders aanmoedigen om hun kind bij zich te houden als ze werken. Zij werken ook aan het faciliteren ervan, bijvoorbeeld door de inrichting van de kantoren aan te passen. Uit enkele van deze experimenten blijkt nu dat de arbeidsproductiviteit van deze moederende werkneemsters eerder toe- dan afneemt. Ze zijn loyaler en meer bereid tot die stap extra om het werk gedaan te krijgen.

Lees meer bij babiesatwork.org

Het is de moeite waard om de optie ”baby mee naar het werk” op te nemen in de lijst van manieren om het leven na de geboorte van een kind in te richten. Natuurlijk zijn er beroepen waar je geen baby aan je lijf kunt hebben hangen. Ik zou bijvoorbeeld niet graag worden geopereerd door een neurochirurg met een beweeglijke baby op haar rug. In een omgeving met gevaarlijke constructies of giftige stoffen lijkt het me voor de baby ook niet geweldig. Maar heel veel andere beroepen kunnen gewoon worden uitgevoerd met een baby erbij, als je bereid bent eens buiten de kaders te denken.

Oproep:

Laat je gedachten er eens over gaan en laat eens weten hoe je denkt dat jouw beroep te combineren zou zijn met een baby erbij

Denk daarbij in de eerste plaats aan een baby die nog niet zelf mobiel is en ga ervan uit dat je baas helemaal enthousiast is over je idee (of dat je eigen baas bent). Hoe zou je het invullen? Zou je bijvoorbeeld vinden dat moeders die geen borstvoeding geven daarmee hetzelfde recht op een kwart van hun werktijd doorbetaald zouden moeten krijgen? Of dat niemand er extra tijd voor zou moeten krijgen, maar dat het gewoon tussen de dagelijkse bezigheden door moet (kunnen) gaan?
Laat me je gedachten eens weten in de commentaren!

7 antwoorden
  1. Anita
    Anita zegt:

    Ik heb mijn jongste dochtertje een paar keer meegenomen naar mn werk. Toen ze klein was in de doek voorop. Later keer op mn rug in de drager. Ging prima, ze was niet zo lekker en tussendoor kon ze zo bij me drinken. Als ze niet lekker zijn willen ze toch vaker een slokje melk.

    Het is niet heel handig met mijn werk maar makkelijk dat het af en toe kan. Ik werk maar een paar uurtjes en geen oppas nodig. (savonds en dan is papa thuis).

    Het lijkt me niet altijd handig want een kind vraagt tussendoor toch om aandacht af en toe. Hou je dan bij hoeveel tijd en werk je dan langer door? En mensen die op kantoor werken en je hebt een vergadering? Soms hebben baby’s een jengel/plakdag.
    Ligt er dus echt aan denk ik wat voor werk je doet.

    Beantwoorden
  2. Diana
    Diana zegt:

    Mijn beroep bestaat uit verschillende activiteiten. Lesgeven in een laboratorium is daar 1 van. Het is evident dat die ruimte niet beschikt is voor een baby. Lesgeven in een grote collegezaal of kleiner lokaal lijkt me ook niet handig met baby. Ik zou me niet goed kunnen focussen tenzij de baby slaapt. Ik denk dat de studenten ook enorm afgeleid zullen zijn. Tenslotte bestaat ons werk uit nakijken, voorbereiden, mail contacten, onderwijsontwikkelen en nog meer dat we voornamelijk achter de computer doen of in overleg met collega’s. Dat werk doe ik soms ook thuis als ik geen ingeroosterde lessen heb en soms buiten mijn normale werkdagen met baby, maar voor mij werkt t niet. Ik vind het fijn om op mijn werkdag gewoon helemaal gericht te zijn op mijn werk, afgezien van het kolven.

    Beantwoorden
  3. Alexandra Knijnenburg IBCLC
    Alexandra Knijnenburg IBCLC zegt:

    Als ik.les geef is het geen.probleem ik neem dan zelfs mn kleinkids mee waar ik oppas als hun moeder werkt. Maar ik gerf les aan zwangere en bevallen moeders. Het mooiste compliment had ik ooit van een carriere (zwangere) moeder. Ze kwam naar de cursus en zag mn kliendochter die toen 1,5 was. Im zag haar nonverbale reactie toen ze erachter kwam dat ik les zou geven met kind. Was ze niet blij mee zeg maar. Aan het einde van de les (kleinkind lag te slapen in de draagdoek zei ze “ik heb van daag niet 1 les maar 2 lessen gekregen. Ik heb nl ook geleerd dat je veel meer kunt doen als je een kindje hebt. Je hewone leven kan doorgaan”. Dat was het mooiste compliment ooit. Verder werk ik als kraamverzorgende, het lijkt mij wat lastig om vlot een huishouden te doen met baby. Controles e.d., begeleiding bijvoeden dat kan wel denk ik. Maar huishoudelijke taken?

    Beantwoorden
    • eurolacpuntnet
      eurolacpuntnet zegt:

      Hoe deed jij dan je eigen huishouden Alexandra, toen ze allemaal nog thuis waren? Ik deed dat juist met de baby of peuter in de draagdoek, in de slendang die we toen allemaal gebruikten. Van voren, op de heup of op de rug. Ik kookte met kind op de rug, net als moeders over de hele wereld dat doen.Ik hielp in de klassen van de oudste kinderen met handwerk- en handenarbeid lessen met kind op de heup of op de rug.

      Beantwoorden
  4. Natalie
    Natalie zegt:

    Ik heb het -na ontslag- maar omgedraaid; i.p.v. gefrustreerd raken van afwijzingen (parttime kantoorwerk is in Zeeuws vlaanderen niet heel veel te vinden) ben ik werk gaan zoeken wat ik samen met de kinderen kon doen, oudste zoon was toen 11, middelste 3 en de jongste pas geboren. Ik loop nu een aantal dagen post, de middelste liep mee en hielp (lees: m’n wijk duurde 2 keer zo lang maar erg gezellig) en jongste zat in de draagdoek, mijn werk Is wel zo flexibel in te delen dat ik naar huis kon wanneer de baby honger kreeg.
    Nu zit de middelste op school en loop ik met de jongste (nu 1,5) op m’n rug mijn wijk onder schooltijd.

    Beantwoorden
  5. Tess
    Tess zegt:

    Lijkt me erg fijn om baby mee te nemen naar mijn werk. Niet haalbaar voor de klas in het VO de kinderen zouden daar teveel van afgeleid raken en bv geven met 32 pubers voor mijn neus zie ik niet echt zitten! Maar zou wel erg fijn zijn want nu zit ik met collega’s die mij alleen maar belachelijk maken en uitlachen als ik weer ga kolven (komt ze weer hoor met haar flesjes melk; geef gewoon poedermelk!) ja ook de nieuwe moeders zitten bij die collega’s… daarnaast moet ik een kantoor gebruiken van een extern bureau en die vinden het heeeeeeel erg vervelend als ik (in mijn en hun pauze ook nog!) weer even moet kolven… dus baby mee in de doek lijkt mij super! Ik mag begin mei weer werken en ik weet nu al hoe dat dan weer gaat helaas… ik zit er wel aan te denken om de jongste mee te nemen naar mijn master opleiding alleen ik heb geen idee hoe daar op gereageerd gaat worden…

    Beantwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] Lees het hele blog over voedende moeders tijdens hun werk (in de politiek of elders) […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *