Kijk eens aan, de oogst van een paar dagen Facebook oudergroepen: een stapeltje groeicurves. De groei van zuigelingen is een hot item. Als je af moet gaan op de signalen van ouders lijkt die groei wel het enige criterium van gezondheid en goed ouderschap te zijn.

Kijk, en kijk nog eens

Eerder verschenen in 2014, bewerking 2018

Kijk, en kijk nog eens

Kijk, en kijk nog eens

Kijk eens aan, de oogst van een paar dagen Facebook oudergroepen: een stapeltje groeicurves. De groei van zuigelingen is een hot item. Als je af moet gaan op de signalen van ouders lijkt die groei wel het enige criterium van gezondheid en goed ouderschap te zijn. Dat, en het invullen van ellenlange, impertinente en doelloze vragenlijsten. Over dit laatste verscheen een uitstekende column in de Volkskrant: Jeugdgezondheidszorg, wij vermoeden dat U lijdt aan de illusie van controle’ – Sheila Sitalsing.

Kijk, en kijk nog eens

Dochter 2 blozend van gezondheid in slaap gesukkeld na een slokje mama

Ik stel voor dat we eens, in plaats van te kijken naar lijntjes op kaartjes, te kijken naar kinderen. Ik herinner me nog levendig een bezoek aan het consultatiebureau met met vierde kind. Zij was mijn kleintje, relatief gezien, ten opzichte van haar broers en zus, maar blaakte van welzijn en gezondheid. Ze zat daar dus, pruttelend, blozend en ginnegappend gezond te zijn op de tafel van de wijkzuster. Naast de weegschaal en de ingevulde groeicurve zat ze. En de wijkzuster (zo heette dat toen nog) stond fronsend en bijna handenwringend te kijken van de kaart naar de weegschaal en weer terug: ”Ja, ze groeit niet erg had, hè, nee, ze groeit niet zo best.” Het hele kind, blozend symbool van gezondheid, zag ze niet, keurde ze geen blik waardig. Gelukkig deed de dokter in het kamertje ernaast dat wel en hij bevond haar in prima staat.

Groei is uiteraard ook belangrijk, zowel in gewicht als in lengte. Ee kind hoort te groeien, dat is deel van zijn taakomschrijving. Naast groei, echter, zijn er nog allerlei punten van belang op die taakbeschrijving van het kind die even belangrijk zijn. Als die punten moeten elk afzonderlijk, maar vooral ook in relatie tot elkaar worden beoordeeld. En de beste manier om dat te doen is naar het kind te kijken. Dat kijken is dan uiteraard meer dan het kijken dat je doet als je op de bank hangend alle 100+ kanalen van je televisie langs zapt.

Dat kijken naar een kind gebeurt met alle zintuigen: hoe ziet het kind eruit en hoe gedraagt het zich, hoe voelen de huid en de spierspanning aan, hoe ruikt het kind, hoe klinkt het kind en welke geluiden maakt het? Het gedrag en de motorische vaardigheden kunnen worden vergeleken met de gemiddelden die worden gehanteerd voor de ontwikkeling van kinderen. De huidconditie en spiertonus zeggen wat over de gezondheid, evenals de lichaamsgeur en zelfs de kleur en geur van zijn luiervulling.

dip

Groei is eenvoudig te meten en op een kaart aan te tekenen. Het lijkt ook makkelijk te interpreteren. Ontwikkeling en gedijen onderzoeken en interpreteren vragen om grondige kennis en ervaring en vaardigheden. Het vraagt aandacht, rust en tijd. Het vraagt persoonlijke aandacht, persoonlijke interesse in het kind als persoon en niet alleen als onderzoeksobject. Het vraagt persoonlijke inzet van de onderzoeker. Kijken naar een kind is persoonlijk, ook, zelfs, vooral als je professioneel kijkt. Kijk, en kijk nog eens, kijk eens anders.

Een kind is geen machine en een zorgverlener is geen robot. Het zijn twee mensen die een relatie moeten aangaan met elkaar om elkaar te begrijpen en vertrouwen. Wie een relatie aangaat met een zuigeling, moet tegelijkertijd ook een relatie aangaan met de moeder of andere primaire verzorger van dat kind. Want een kind is altijd een persoon met een andere persoon samen. De moeder (of primaire verzorger) en het kind hebben al een relatie en het is die relatie, de onderlinge interactie tussen die twee personen, die de zorgprofessional moet observeren en interpreteren.

Dat is een boel werk. Meten, wegen en de kaart invullen, en de moeder waarschuwen niet zo veel, of juist meer of ander, eten te geven en het kind te smoren in positieve aandacht is veel makkelijker. Het zou mij als geëngageerde zorgprofessional niet veel voldoening geven zo te moeten werken, veel te gemakkelijk.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Eurolac Lactatiekunde werkt samen met