https://nl.wikipedia.org/wiki/Khalil_Gibran

Je kinderen zijn je kinderen niet

Naar een vers van Khalil Gibran

je kinderen zijn je kinderen niet

In mijn familie is het ook al een gevleugeld gezegde: je kinderen zijn niet van jou, je mag ze even lenen en vasthouden. Je mag ze begeleiden en onderwijzen, maar ze zijn niet van jou. In mijn familie is een even groot verzet tegen de uitdrukking ”kinderen nemen”. Kinderen neem je niet, je bent bevoorrecht als je ze krijgt. En je krijgt ze niet ”voor de heb”, maar als geschenk dat je even mag lenen. Met dat geschenk komen verantwoordelijkheden. Je bent verantwoordelijk voor het leven en welzijn van dat kind, je hebt de verantwoordelijkheid het naar beste kunnen te begeleiden tot het op eigen benen kan staan. Dat kan betekenen dat je offers moet brengen. Maar met moeilijke taken komen ook grote beloningen. (vrij naar Ayla uit de boekenserie Aardkinderen van Jean Auel). Mijn grote beloningen zijn de manier waarop de twee van mijn kinderen die zelf al kindere zijn met hun kinderen omgaan en hun oude moedertje om raad vragen bij zorgen. en een andere dochter die pedagogiek studeerde en nadat ze wat in de opleiding was ingegroeid opmerkte dat wij het als ouders helemaal nog zo gek niet hadden gedaan.

Kinderen krijgen is niet zo vrijblijvend als vaak wordt gesteld. Je doet het niet voor de lol, niet echt. Toch blijken veel ouders zich belazerd te voelen, dat hele ouderschapsgebeuren blijkt in de praktijk toch niet helemaal wat ze ervan verwacht hadden. Het blijkt een stuk zwaarder en de offers die worden gevraagd daar hadden ze in de kleine lettertjes overheen gelezen.

”Jullie zijn de bogen” zegt Khalil, die boog wordt strak gespannen om de pijlen snel en ver te aten gaan. Die spanning op die boog, dat zijn de offers die je brengt. Als ouders moet je soepel zijn, om gebogen te kunnen worden, en sterk om de spanning aan te kunnen. Standvastig om niet jezelf te verliezen of te breken.

Wat in dit mooie vers wordt weggelaten is dat de boog uit meerdere mensen moet bestaan, meer dan alleen de directe ouders. In vroegere stadia van de mensheidsontwikkeling en in veel gebieden nu nog steeds, leven ouders en kinderen niet geïsoleerd, maar in groepsverband, in stamverband, zo je wilt. En ouders hebben die stam nodig om sterk en buigzaam te kunnen blijven. Zoek je eigen stam, verzamel mensen om je heen, IRL of virtueel, die de last met je kunnen dragen, die het nu en dan even kunnen overnemen en jou wat rust geven om terug te veren. Zodat je de soepelheid en de kracht houdt die nodig is om je kinderen die jouw kinderen niet zijn tot aan de volwassenheid te kunnen begeleiden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Eurolac Lactatiekunde werkt samen met

Het Nieuwe Borstvoeding Boek

Te koop in de webwinkel van Eurolac Lactatiekunde  of van Kenniscentrum Borstvoeding

Moederliefde

Moederliefde is krachtig uniek jouw geschenk aan je kind

wat vind jij moederliefde?

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor de Eurolac Nieuwsbrief en blijf op de hoogte van alle nieuwtjes