Abstract is niet nietszeggend. Het haalt de kern van de boodschap naar voren, ontdaan van franje en versiersels.

Abstract

recycled blog

Titel afbeelding: Piet Mondriaan: triptiek Evolutie (1910-1911), een vrouw in verschillende stadia van spirituele ontwaking
Abstract

Mondriaan – evolutie

Ik deed mee aan een Facebook aardigheidje. Je liket een bepaald bericht van iemand en dan krijg je een kunstenaar toegewezen van wie je drie schilderijen moet plaatsen als foto. Met een bepaalde tekst erbij en daarna herhaalt het zich met mensen die vervolgens jouw plaatsing ”liken”. Mijn aangewezen schilder was Piet Mondriaan. Ik koos voor een serie schilderijen van bomen. Steeds minder realistisch en meer abstract. Misschien hadden de bekende gekleurde vlakken met zwarte lijnen meer voor de hand gelegen, maar ik vind het niet eerlijk een zo veelzijdig kunstenaar te reduceren tot een enkele uiting. Als illustratie hier koos ik voor een drieluik met de titel Evolutie. Drie vrouwenfiguren, realistisch genoeg om als zodanig te herkennen, maar toch geabstraheerd, ontdaan van afleidende details.Abstract

Haiku in standaard letter en gestileerd in KIX code

Abstraheren volgens de filosofie van Mondriaan is niet generaliseren, wat vaak wordt gedacht, maar alles terugvoeren tot de kern. Het lijkt daarmee op poëzie. Waar je een realistisch schilderij kunt vergelijken met een roman, een verhaal verteld in kleuren en vormen en details, kun je een abstract schilderij vergelijken met een gedicht. (Een verhalend gedicht zou ik daar ergens tussenin plaatsen.) De bomen schilderijen van Mondriaan illustreren mooi dat terug gaan tot de kern. Alles wat afleidt van de kern wordt meer en meer weggelaten tot enkel nog de basisbegrippen over zijn. Adriaan van Dis zei het ook eens, aan tafel bij Matthijs: ‘’’schrijven is schrappen’’.⇓ Het meest veelzeggende geabstraheerde gedicht is misschien wel de haiku: een gestileerd verhaal in 5-7-5 lettergrepen.

Het werk van een lactatiekundige lijkt soms op een roman in vijf delen. Elke moeder, elk kind, elk gezin heeft een eigen verhaal. Allerlei omstandigheden en gebeurtenissen beïnvloeden dat verhaal en er lopen verhaallijnen van nevenpersonages doorheen, die mogelijk wel of mogelijk niet iets met het verhaal van moeder, kind en gezin te maken hebben. De lactatiekundige moet daarin gaan wissen en abstraheren. Alle verwarrende en overbodige informatie wissen en de zaak tot de kern terug brengen. Tot een roman in één deel. Tot een verhaal. Tot een gedicht. Tot een haiku. Dan ben je bij de kern gekomen en kun je gaan werken aan het probleem.

De kern van moeder-kind-borstvoeding is altijd de twee-eenheid moeder en kind ingebed in de fysiologie. De sociale omstandigheden, de culturele implicaties, milieu invloeden en andere factoren zijn lagen daaromheen, franjes, sluiers en versierende arrangementen. Pas als al die laagjes en franjes opzij zijn gelegd, kan de lactatiekundige werkelijk die moeder en kind zien, hun liefde proeven en hun relatie zien beleven. Een belangrijke taak van de lactatiekundige is het ook voor de moeder duidelijk maken van die kern. Zelf vind ik het plezierig als ook de vader ⇒ erbij is zodat ik met een drie-eenheid werk.

⇑ De Wereld Draait Door, 30 januari, item: Poëzieweek: Adriaan van Dis en ons Jongerenparlement
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
Abstract
⇐ Dat hoeft niet de biologische vader te zijn, hoeft niet eens een man te zijn. Ik bedoel hiermee de partner van de moeder of de persoon die de rol van co-ouder heeft.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Eurolac Lactatiekunde werkt samen met